← Μια συναυλία Mozart και Strauss στο Orangerie του Schönbrunn Οδηγός συναυλίας στο Schönbrunn

Η μουσική

Τι μουσική μπορείτε να ακούσετε

Εισαγωγές, σερενάτες, άριες, βαλς, πόλκες και ένα διάσημο εμβατήριο: ένας απλός οδηγός στις μορφές των Μότσαρτ και Στράους πίσω από μια βραδιά συναυλίας στο Σένμπρουν.

Με Schönbrunn Mozart Concert Guide · τελευταίος έλεγχος στοιχείων

Επιλέξτε τη βραδιά της συναυλίας σας ↗

Γρήγορη απάντηση

Μια συναυλία στο Schönbrunn αντλεί από δύο βιεννέζικους κόσμους. Πριν το διάλειμμα έρχονται οι όπερες, οι άριες και τα ντουέτα του Μότσαρτ για σοπράνο και βαρύτονο, μερικές φορές μαζί με τις οργανικές σερενάτες του. Μετά το διάλειμμα ακολουθούν τα βαλς, οι πόλκες, τα νούμερα οπερέτας και τα εμβατήρια της οικογένειας Στράους. Ο διοργανωτής επιλέγει τα κομμάτια και μπορεί να τα αλλάξει, γι' αυτό ο παρών οδηγός εξηγεί τις μορφές, όχι ένα σταθερό πρόγραμμα.

Ο Μότσαρτ στο πρώτο ημίχρονο

Πορτρέτο ενός μικρού αγοριού με λιλά αυλική ενδυμασία διακοσμημένη με χρυσή πλεξούδα, με το ένα χέρι να ακουμπά δίπλα σε ένα πληκτρολόγιο
Ο Μότσαρτ ως παιδί με ενδυμασία αυλής, σε πορτρέτο που αποδίδεται στον Pietro Antonio Lorenzoni · Painting: possibly Pietro Antonio Lorenzoni, public domain, via Wikimedia Commons

Το πρώτο μισό της βραδιάς βασίζεται στις όπερες του Μότσαρτ. Ο διοργανωτής αναφέρει τους Γάμους του Φίγκαρο, τον Μαγικό Αυλό και τον Ντον Τζοβάνι ανάμεσα στις όπερες από τις οποίες αντλεί. Η εισαγωγή είναι η ορχηστρική αρχή μιας όπερας, γραμμένη για να δημιουργήσει την ατμόσφαιρα πριν τραγουδήσει κανείς, γεγονός που την καθιστά φυσικό τρόπο για να ξεκινήσει μια συναυλία. Οι άριες είναι σόλο τραγούδια από τις όπερες, και τα ντουέτα ενώνουν τους δύο τραγουδιστές.

Ένα ντουέτο για δύο φωνές

Με μία σοπράνο και έναν βαρύτονο στη σκηνή, τα ντουέτα που έχουν γραφτεί ακριβώς για αυτές τις φωνές ταιριάζουν ιδανικά στη βραδιά. Το άρθρο της Wikipedia για το «Là ci darem la mano» το περιγράφει ως ένα σύντομο ντουέτο από τον «Ντον Τζοβάννι», στο οποίο ο βαρύτονος Ντον προσπαθεί να πείσει τη νεαρή νύφη Τζερλίνα, μια σοπράνο, να έρθει μαζί του στο κάστρο του. Εκείνη διστάζει, ύστερα συμφωνεί, λίγο πριν φτάσει ένας άλλος χαρακτήρας και χαλάσει το σχέδιό του. Δείχνει πόση ιστορία μπορούσε να χωρέσει ο Μότσαρτ σε λίγα λεπτά, και γιατί τέτοια ντουέτα ταιριάζουν σε μια συναυλία χωρίς σκηνοθεσία.

Ο Μαγικός Αυλός

Η τελευταία όπερα του Μότσαρτ έκανε πρεμιέρα στη Βιέννη το 1791, δύο μήνες πριν από τον θάνατό του. Η Wikipedia την χαρακτηρίζει Singspiel, μια δημοφιλή μορφή που συνδυάζει τραγούδια με προφορικό διάλογο, και ξεχωρίζει το εύρος των χρωμάτων της, από το σφύριγμα του παγιδευτή πουλιών Παπαγκένο έως τα κολορατούρα της Βασίλισσας της Νύχτας. Σημειώνει επίσης μια σύνδεση με την Orangery: ένα ντουέτο του Παπαγκένο θυμίζει ένα νούμερο στην όπερα του Σαλιέρι του 1786, το ίδιο έργο που παίχτηκε απέναντι από εκείνο του Μότσαρτ εκείνη τη νύχτα του Φεβρουαρίου.

Λίγη νυχτερινή μουσική

Δεν είναι όλα για φωνή. Το Eine kleine Nachtmusik, η Σερενάτα Νο. 13 του Μότσαρτ, ολοκληρώθηκε στη Βιέννη τον Αύγουστο του 1787. Η Wikipedia εξηγεί ότι ο διάσημος τίτλος είναι απλώς η σημείωση του καταλόγου του για μια μικρή σερενάτα και ότι κανείς δεν γνωρίζει γιατί τη συνέθεσε ή αν παίχτηκε όσο ζούσε. Η Wikipedia προσθέτει ότι οι περισσότερες σερενάτες του Μότσαρτ γράφτηκαν κατά παραγγελία, μουσική φτιαγμένη για μια περίσταση.

Στράους στο δεύτερο μέρος

Πορτρέτο ενός άνδρα με σκούρα σγουρά μαλλιά και μεγάλο μουστάκι, με μαύρο φράκο, όρθιου σε αναλόγιο μουσικής
Γιόχαν Στράους Β', πίνακας του Άουγκουστ Άιζενμένγκερ · Painting: August Eisenmenger, public domain, via Wikimedia Commons

Η Wikipedia αποδίδει στον Γιόχαν Στράους Β', τον «Βασιλιά του Βαλς» για τους συγχρόνους του, περισσότερους από 500 χορούς, μεταξύ των οποίων βαλς, πόλκες, καντρίλιες και εμβατήρια, καθώς και οπερέτες. Η Wikipedia αναφέρει τον Γαλάζιο Δούναβη, το Εμβατήριο του Αυτοκράτορα, τις Ιστορίες από το Δάσος της Βιέννης, τις Φωνές της Άνοιξης και την Πόλκα Tritsch-Tratsch ανάμεσα στα πιο διάσημα έργα του, και τη Νυχτερίδα ως τη γνωστότερη οπερέτα του. Ο πατέρας του, Γιόχαν Στράους Α', και τα αδέλφια του Γιόζεφ και Έντουαρντ έγραψαν επίσης μουσική για χορό.

Βαλς, πόλκα και εμβατήριο

Το βιεννέζικο βαλς είναι γρήγορο: η Wikipedia το τοποθετεί περίπου στις 180 χτύπους το λεπτό, περίπου διπλάσια ταχύτητα από το αργό βαλς της αίθουσας χορού, με τα ζευγάρια να στροβιλίζονται διαρκώς. Η πόλκα είναι ένα ζωηρό χορό σε ρυθμό δύο τετάρτων από τη Βοημία του 19ου αιώνα. Το Εμβατήριο Ράντετσκι, του πρεσβύτερου Στράους, χρονολογείται από το 1848 και έχει γίνει το γνώριμο encore κλεισίματος της Φιλαρμονικής της Βιέννης την Πρωτοχρονιά.

Σε ποιους δεν απευθύνεται

Οι κυνηγοί σπάνιων έργων, και όσοι αναζητούν μια ολόκληρη όπερα ή μια συμφωνία, καλύτερα να επιλέξουν άλλη βραδιά: το πρόγραμμα είναι χτισμένο από κομμάτια που αγαπά το κοινό. Οι ακροατές που γνωρίζουν καλά τα έργα μπορεί να βρουν την επιλογή οικεία, ενώ οι νεοφερμένοι συχνά τη βρίσκουν ένα φιλικό πρώτο βήμα και στους δύο συνθέτες.

Συχνές ερωτήσεις

Θα παίξουν τον Γαλάζιο Δούναβη;

Μπορεί κάλλιστα να εμφανιστεί, αλλά ο διοργανωτής επιλέγει το πρόγραμμα και μπορεί να το αλλάξει, οπότε κανένα έργο δεν είναι εγγυημένο. Το δεύτερο μέρος είναι χτισμένο από βαλς, πόλκες και οπερέτες του Στράους.

Είναι κατάλληλο για κάποιον που είναι νέος στην κλασική μουσική;

Ναι. Το πρόγραμμα αποτελείται από δημοφιλείς εισαγωγές, άριες και χορούς, και οι φόρμες είναι εύκολο να παρακολουθηθούν ακόμη και σε μια πρώτη επίσκεψη.

Ποιος Στράους έγραψε την Πορεία του Ράντετσκι;

Ο Γιόχαν Στράους Α΄, ο πατέρας, το έγραψε το 1848. Τα περισσότερα βαλς και πόλκες προέρχονται από τον γιο του, Γιόχαν Στράους Β΄.

Επιλέξτε τη βραδιά της συναυλίας σας ↗

Πηγές

  1. Wikipedia: Là ci darem la mano
  2. Wikipedia: The Magic Flute
  3. Wikipedia: Eine kleine Nachtmusik
  4. Wikipedia: Johann Strauss II
  5. Wikipedia: Viennese waltz
  6. Wikipedia: Radetzky March

Περαιτέρω κρατήσεις για τη Βιέννη

Επιλέξτε τη βραδιά της συναυλίας σαςΔωρεάν ακύρωση έως 3 ημέρες πριν